نيست و دوباره به راه راست هدايت نمىشود ، هميشه به ضلالت خود باقى مىماند ؛ اما غاوى به‌كسى گفته مىشود كه به راه راست است ؛ ولى بعضى اوقات احتمالا از راه راست منحرف مىشود . يعنى شخصى غاوى ممكن است گاهى به انحرافات گرفتار شود . هردو جمله تقريباً معناى واحد را مىرساند ، مىفرمايد : پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم نه گمراه است و نه غاوى ، هيچ‌گاه پيغمبرشما به‌گمراهى مبتلا نشد . مشركين قريش چيزهاى نا مربوط را به آن‌حضرت صلى الله عليه و آله و سلم نسبت مىدادند ؛ ولى قرآن مجيد ، ادعاى آنان را رد مىكند و مىفرمايد ، پيغمبر شما هيچ‌گاه به گمراهى گرفتار نشد . « وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى » آن‌چه را كه پيغمبر به شما مىگويد ، از خود نمىگويد ، او تحت تأثير هواى نفس خود قرار نمىگيرد و هيچ‌گاه از روى خواهش نفس با شما صحبت نمىكند . در آيه ديگر خطاب به يكى از پيغمبران مىفرمايد : « فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعِ الْهَوى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ » « 1 » رسول من ، بين مردم به حق حكم كن ، از هواى نفس خود پيروى نكن كه تو را از راه خدا دور مىكند . اين دستور صريح پروردگار جل جلاله به انبياى اوست ، پيغمبراكرم صلى الله عليه و آله و سلم هيچ وقت چيزى را به مردم نگفت ؛ مگر از جانب خداوند حكيم جل جلاله باشد . « إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى » سخنان عين وحى الهى مىباشد .

--> ( 1 ) - سوره ( ص ) / آيه 26